Pepeadas que nos van custar caras

Cada vez que escoito falar ó PP de Galeguismo revólvenseme as tripas é como ver ó patriarca dos Charlines xogar un partido contra a droga, non pode existir máis falsidade.

Xa son coñecidos por todos os sucesivos ataques do PP á nosa lingua, o abandono nos medios en galego e o ERE encuberto na educación.

A última gran fazaña do PP por impulsar e conservar a nosa cultura ven da man da concelleira de cultura da Coruña Ana Fernández esta sostén dúas "verdades como puños" "Hasta agora se estiveron programando cosas demasiado gallegas" e "La cultura tiene que estar en un idioma que entiendas"

Palabras como estas danme ganas de pergarme un tiro, como pode estar gobernando xente que pensa deste xeito?

De todos xeito aplaudo a Carlos Negreira fixo unha obra de caridade moi grande, ten gañado o ceo, sabía que unha analfabeta integral na situción na que está o país tería complicado encontrar un traballo. El como bo samaritano e para que levara un soldo á casa ofreceulle unha concellería.

Union Europea

Algúns soñadores nestes últimos anos viñan pensando en que Europa podería recuperar a importancia perdida no panorama internacional dicían grazas a importantes medidas como a formulación e ratifiación por parte dos estados membros da Constitución Europea. Soñaban cos Estados Unidos de Europa.

1. La presente Constitución, que nace de la voluntad de los ciudadanos y de los Estados de Europa de construir un futuro común, crea la Unión Europea, a la que los Estados miembros atribuyen competencias para alcanzar sus objetivos comunes.
La Unión coordinará las políticas de los Estados miembros encaminadas a lograr dichos objetivos y ejercerá, de modo comunitario, las competencias que éstos le atribuyan.

Este é o primeiro punto de dita Constitución. O primeiro que se me pasa pola cabeza ó léelo é dicir: Bueno, estas de coña? Seremos capaces de chegar a isto algún día?.
Na miña humilde opinión penso que estamos ben ben lonxe se o dubidades mirade a prensa.

Temos encima unha crise económica importantísima que xa se levou por diante a tres Estados membros e que ten na corda frouxa a outros dous. A lóxica di que dous fan máis que un pero Europa perdeu a capacidade re raciocinio. A situación actual exise levar a cabo un regulación do sistema financeiro como mínimo a nivel comunitario pero somos incapaces de facelo. Poderíase aliviar a situación de algún membros da Unión se se emitisen Eurobonos pero Alemaña oponse posto aumentaría o custo da súa financiación.

Xa lonxe da economía vemos con dende algún países como Dinamarca se plantexan recuperar os controis aduaneiros.
A opinión da UE ante conflitos internacionais non merece consideración por non dicir que non vale un peso. O exemplo máis claro é o da revolución en Libia mentres a Unión se posicionaba a favor da intervención Alemaña e Libia opoñíanse.

Así poderiamos estar enumerando sucesos todo un día. Estamos moi lonxe de estar unidos non porque non se poda nin moito menos o problema é que non existe vontade política.