Carta de Renuncia

Moi ó meu pesar, nos próximos días, comunicareille a XSG a miña baixa nesta organización. Despois dunha vagaxe importante, decidin ser fiel ás miñas ideas e traizoar o meu corazón. E digo isto, porque tanto a XSG como eu somos fieis ós vellos principios do partido republicanismo, federalismo, solidaridade...

O que me leva  tomar esta decisión, é ver un Partido Socialista sumiso a un aperello político retrógrado que fai caso omiso das demandas dos militantes e a cidadanía e que se pasa moitos principios ideolóxicos do socialimo polo "arco do triunfo".

Estou farto de escoitar promesas, estou farto de demandar sempre o mesmo, estou farto de esperaras, estou farto de que vos olvidedes sempre dos mesmos e sobre todo estou farto de sentirme responsable de políticas cas que non comulgo.

Non podo  seguir vendo como somos incapaces de presentar unha alternativa de esquerdas á crise, como se arman listas a dedo, como facemos oídos xordos á petición unánime de democracia interna, como nos adentramos máis e máis no centrismo.

Dicía Cabanillas  na Traxedia das follas:

Chega o refacho de vento polo outono!

   Tronza i esgasa as ponlas; as folliñas

   que se queixan mimosas arrincando,

   xoga con elas un instante; lévaas 

  ó longo do camiño; contra un valo

vainas xuntando, pouco a pouco, en feixes;

destrénzase de pronto en remuíños,

ergue o montón, escarrexado brúa

e, baténdoas con rabia tola, guíndaas

nas rodeiras dos carros antra a lama,

nas cunetas de fondos enlixados

ou nas revoltas  augas dunha aberta...

Eu non vou a ser unha desas follas que o refacho de vento bata con rabia tola.